Mijn naam is Gerjanne Lemmens. Ik ben oudste dochter, partner van en moeder.
Al van jongs af aan voelde ik een diepe liefde voor kinderen. Als klein meisje speelde ik altijd juffrouw en wist ik eigenlijk al dat ik later in het onderwijs wilde werken.
Die droom kwam uit. Als kleuterjuf genoot ik enorm van de kleine, bijzondere momenten. Een kind echt zien, vertrouwen geven en laten voelen: je bent goed zoals je bent.
Toch merkte ik na verloop van tijd dat mijn nieuwsgierigheid verder ging. Ik wilde verder kijken dan wat een kind liet zien en vooral begrijpen wat er achter gedrag schuilging. Wat vertelde een
kind eigenlijk zonder woorden? Wat had het werkelijk nodig?
In diezelfde periode werd ik moeder.
Mijn kinderen werden mijn grootste leermeesters. Ze spiegelden mij, soms liefdevol en soms behoorlijk confronterend. In die jaren was ik vooral bezig met doorgaan, zorgen en alles
draaiende houden. Pas later kon ik terugkijken en zien hoeveel zij mij eigenlijk hadden geleerd.
Ze brachten mij steeds opnieuw bij de vraag: hoe gaat het eigenlijk met míj?
Die zoektocht bracht mij bij mijn opleiding tot paranormaal therapeut.
Daar vielen veel puzzelstukjes op hun plek. Ik begon beter te begrijpen waarom ik emoties zo sterk aanvoelde, waarom ik de sfeer in een ruimte vaak direct oppikte en waarom ik regelmatig wist wat er speelde, nog voordat het werd uitgesproken.
Wat ik lange tijd als een last had ervaren, bleek juist een waardevolle kwaliteit te zijn.
Het leven nodigde mij daarna uit om nog dieper naar binnen te kijken. Ik belandde in een burn- out. Hoewel het destijds vooral voelde als een periode waarin alles stil kwam te staan, zie ik
het achteraf als een belangrijk keerpunt. Ik ontdekte dat er ruimte ontstaat om er werkelijk voor een ander te zijn wanneer je ook leert luisteren naar jezelf.
Tijdens mijn opleiding tot energetisch therapeut leerde ik opnieuw luisteren naar mijn lichaam.
Steeds meer werd mijn lichaam mijn kompas. Het liet mij voelen wanneer ik te hard ging,
wanneer ik mijn grenzen voorbijliep en wanneer ik verwijderd raakte van wat voor mij werkelijk belangrijk was.
Stap voor stap vond ik de weg terug naar mezelf.
In 2020 voelde ik dat het tijd was om mijn hart te volgen en startte ik mijn eigen praktijk. Klein, vanuit vertrouwen en met de wens om mensen op een liefdevolle en oprechte manier te begeleiden.
In eerste instantie werkte ik vooral met kinderen. Hoe langer ik dit werk deed, hoe meer ik begon te zien dat ieder mens verbonden is met een groter geheel. Wat iemand voelt of waar iemand in vastloopt, staat vaak in verbinding met de ervaringen, relaties en systemen waarvan iemand deel uitmaakt.
Dat inzicht heeft mijn manier van werken verdiept. Ik begeleid iedereen die voelt dat er iets in beweging mag komen. Ieder mens heeft een eigen verhaal en tegelijkertijd zijn we allemaal
verbonden met de mensen en systemen om ons heen.
Ook mijn eigen leven bleef mij uitnodigen om te groeien.
Toen mijn partner en de vader van onze kinderen ernstig ziek werd, veranderde er veel binnen ons gezin. Wat ooit vanzelfsprekend leek, werd ineens kwetsbaar. We werden uitgenodigd om
te vertragen, bewuster te leven en steeds opnieuw te kijken naar wat op dat moment werkelijk belangrijk was.
Het bracht ook verdriet en een vorm van rouw met zich mee. Verdriet om wat er veranderde en om verwachtingen en toekomstbeelden die een andere vorm kregen.
Juist daardoor leerde ik nog meer om aanwezig te zijn bij wat er is. Om ruimte te geven aan wat zich aandient en te vertrouwen op wat zich gaandeweg ontvouwt.
Ik leerde te vertragen. Te luisteren. Naar de ander én naar mijn eigen binnenwereld.
Die reis heeft mijn manier van werken verdiept. Voor mij begint heling wanneer er ruimte ontstaat om werkelijk aanwezig te zijn bij wat gevoeld wil worden. Wanneer we ruimte geven aan wat lastig, pijnlijk of spannend is, kan er langzaam weer beweging ontstaan.
Door te luisteren. Door te voelen. Door jezelf de ruimte te geven om te zijn waar je bent.
Ik ervaar iedere dag opnieuw dat ons lichaam en onze intuïtie vaak al zoveel weten. Soms nogvoordat ons hoofd het kan begrijpen. Wanneer we opnieuw leren luisteren naar die zachte
signalen, kan er rust ontstaan. En vanuit die rust komt er ruimte om weer contact te maken met wie je werkelijk bent.
Dat is wat ik meeneem in mijn praktijk.
Mijn achtergrond
Mijn opleidingen en verdiepingen vormen een waardevolle basis in mijn werk. Door de jaren
heen heb ik mij steeds verder ontwikkeld en blijf ik leren en ontdekken. Alles wat ik heb
geleerd, neem ik mee in mijn begeleiding, maar uiteindelijk blijft de mens tegenover mij altijd
het vertrekpunt.
Ik volgde onder andere opleidingen en verdiepingen in:
Toch zijn mijn grootste lessen door het leven zelf gekomen.
Door het moederschap. Door liefde. Door de momenten waarop ik mezelf opnieuw mocht leren kennen. Door verdriet, verandering en de periodes waarin ik opnieuw mijn weg mocht
vinden. Door loslaten, vertrouwen en steeds weer opnieuw beginnen.
Alles wat ik onderweg heb mogen ervaren en leren, vormt wie ik vandaag ben en hoe ik mijn werk doe.
Bij mij mag er ruimte zijn voor alles wat zich aandient. Een warme en veilige plek waar je kunt vertragen, voelen en onderzoeken wat er in jou leeft. Waar je even stil mag staan, kunt
luisteren naar wat zich vanbinnen laat voelen en opnieuw contact kunt maken met jezelf.
Ik geloof dat jouw eigen wijsheid veel meer weet dan je soms denkt. Soms heb je alleen iemand nodig die een stukje met je meeloopt. Iemand die luistert, met je meekijkt en helpt zichtbaar te maken wat er al in jou aanwezig is.
Zodat je steeds meer kunt vertrouwen op wat je voelt, op wat je lichaam je vertelt en op de wijsheid die in jou aanwezig is.
